پروردگارا،قسم به تقدس کلام و سکوتت،به بلندای عظمت نام و کنه وجودت،مرا بپذیر و اجابتم کن.
*- بالاترین ناتوانی من در استفاده از زمان و سلامت که از والاترین هدیه های توست،پنهان و نهفته است ، همه چیزم به بیهودگی می گذرد ، هر عملی و عکس العملی که انجام می دهم بیهوده و پوچ است ، تا به امروز بدین گونه بوده. اگرکمک نکنی بدون شک از این به بعد هم بدینگونه خواهد بود.
*- سستی ، از من و ما مردابی متعفن و مرگبار ساخته است ، به چگونه برخاستن و رفتن هدایتمان کن .
*- زشتی را من آفریدم و زیبائی را تو ، عیب جوئی و تحقیر و ملامت من از ظاهر است و ظاهر همه فریب ، چشم زیبائی شناسی و بینش تشخیص زیبائی از ظاهر سازی و نیروی تفکیک و تجربه و تحلیل آن را مرحمت کن.
*- سستی و بی تفاوتی آنگونه مرا در خود فرو برده که قادر به تشخیص نوا و صدایی که از درون می آید نیستم ، نمیدانم این صدا از تاریکی های وجودم می آید؟ یا الهام و شهودی است که از قسمت نورانی من که جایگاه روح منور توست؟
*- با تمایلی سوزان تقاضا دارم که هر چه بر ذهن و دل من وارد میشود از خطوط ارتباطی تو باشد.
*- معرفت و روشن بینی تشخیص این صداها را از تو می خواهم ، ایمان دارم که کسی غیر از تو قادر به انجام این کارنیست .
*- خدایا خانه قلبم را ضلالت و گمراهی ، عدم آگاهی و جهل فرا گرفته ، ویران و تاریک ، آلوده و ناپاک است ، نیروی زندگی و حیات ، نشاط و شادمانی ، انگیزه و امید از آن رخت بربسته ، نظری و مددی تا این ویرانه ، آبادان و به مرکزدرک و شکوه و عظمت آسمانیت تبدیل ، و در آن شادمانی و مهرورزی ، رفاه و آسایش روحی و روانی ، تزاید و فزونی معنویات و ره آوردهای با شکوه آن در خدمت آفرینش و معماری تمام نیکیها و آبادانی ها باشد.
*- خدایا از بنای با شکوهی که عطا کردی ، مخروبه ای بجا گذارده ام ، که گرد و غبار و لرزه و پس لرزه های آن بسیاری از آبادانی های دیگر را آلوده کرده ، بازنده و درهم شکسته ، تنها و بی کس در برهوت زندگی ، نادم و پشیمانم ، ره به کسی و جایی ندارم ، وامانده و زمین گیرم ، یکبار دیگر به من فرصتی بده ، با اینکه بار قبل هم بدینگونه گفته بودم ، لقب تو رحیم است و صفت و خوی تو ایثار ، رحمت ، مهر و عطوفت تو ، بخشیده شدن مرا بدنبال خواهد داشت ، تیرگی و سیاه کاریهای من کجا ؟ شفقت و رحمت تو کجا ؟ بر آستانت منتظر میمانم ، ای اقیانوس محبت.
آمین
*- بالاترین ناتوانی من در استفاده از زمان و سلامت که از والاترین هدیه های توست،پنهان و نهفته است ، همه چیزم به بیهودگی می گذرد ، هر عملی و عکس العملی که انجام می دهم بیهوده و پوچ است ، تا به امروز بدین گونه بوده. اگرکمک نکنی بدون شک از این به بعد هم بدینگونه خواهد بود.
*- سستی ، از من و ما مردابی متعفن و مرگبار ساخته است ، به چگونه برخاستن و رفتن هدایتمان کن .
*- زشتی را من آفریدم و زیبائی را تو ، عیب جوئی و تحقیر و ملامت من از ظاهر است و ظاهر همه فریب ، چشم زیبائی شناسی و بینش تشخیص زیبائی از ظاهر سازی و نیروی تفکیک و تجربه و تحلیل آن را مرحمت کن.
*- سستی و بی تفاوتی آنگونه مرا در خود فرو برده که قادر به تشخیص نوا و صدایی که از درون می آید نیستم ، نمیدانم این صدا از تاریکی های وجودم می آید؟ یا الهام و شهودی است که از قسمت نورانی من که جایگاه روح منور توست؟
*- با تمایلی سوزان تقاضا دارم که هر چه بر ذهن و دل من وارد میشود از خطوط ارتباطی تو باشد.
*- معرفت و روشن بینی تشخیص این صداها را از تو می خواهم ، ایمان دارم که کسی غیر از تو قادر به انجام این کارنیست .
*- خدایا خانه قلبم را ضلالت و گمراهی ، عدم آگاهی و جهل فرا گرفته ، ویران و تاریک ، آلوده و ناپاک است ، نیروی زندگی و حیات ، نشاط و شادمانی ، انگیزه و امید از آن رخت بربسته ، نظری و مددی تا این ویرانه ، آبادان و به مرکزدرک و شکوه و عظمت آسمانیت تبدیل ، و در آن شادمانی و مهرورزی ، رفاه و آسایش روحی و روانی ، تزاید و فزونی معنویات و ره آوردهای با شکوه آن در خدمت آفرینش و معماری تمام نیکیها و آبادانی ها باشد.
*- خدایا از بنای با شکوهی که عطا کردی ، مخروبه ای بجا گذارده ام ، که گرد و غبار و لرزه و پس لرزه های آن بسیاری از آبادانی های دیگر را آلوده کرده ، بازنده و درهم شکسته ، تنها و بی کس در برهوت زندگی ، نادم و پشیمانم ، ره به کسی و جایی ندارم ، وامانده و زمین گیرم ، یکبار دیگر به من فرصتی بده ، با اینکه بار قبل هم بدینگونه گفته بودم ، لقب تو رحیم است و صفت و خوی تو ایثار ، رحمت ، مهر و عطوفت تو ، بخشیده شدن مرا بدنبال خواهد داشت ، تیرگی و سیاه کاریهای من کجا ؟ شفقت و رحمت تو کجا ؟ بر آستانت منتظر میمانم ، ای اقیانوس محبت.
آمین
